Tak jest, skończyła się sielanka. Po wielu bólach związanych z dość niekompetentnym Bloxem przenoszę się na WordPress.

Na razie osiądę na serwisie cba.pl, pewnie też na mniej niż rok. Co będzie dalej, los pokaże.

Przy okazji - WordPress na prawdę miażdży wszystkie inne serwisy!

Tak oto nadeszła chwila przełomowa dla muzyki rozrywkowej! Jako że mamy 3 maja 2010 roku, ostatni dzień III Polskiego Topu Wszechczasów Programu Trzeciego Polskiego Radia Wasz ulubiony blogger wraca do pisania w huczny sposób! Pamiętacie jak napisałem, że wpisy będą w poniedziałki? No to wywiązuję się z tego zobowiązania.

Zainspirowany III Polskim WszechTopem, zrobiłem swój Top Wszechczasów, jak robią fani TWC w internecie. Moja lista może wzbudzić w Was zmieszane reakcje, ale jest ona subiektywna. Mocno subiektywna. Bardzo mocno subiektywna. Tak więc Hippisie, nawet jej nie krytykuj, bo i tak to oleję.

Oto i TOP100! Werble...

2010 . TYTUŁ - Artysta . rok wydania (album)
1. LIST DO M. - Dżem . 1991 (Detox)

2. AUTOBIOGRAFIA - Perfect . 1982 (UNU)
3. DZIWNY JEST TEN ŚWIAT - Czesław Niemen . 1967 (Dziwny jest ten świat)

4. SWEET CHILD O'MINE - Guns N' Roses . 1987 (Appetite for destruction)

5. FEAR OF THE DARK - Iron Maiden . 1992 (Fear og the dark)
6. STAIRWAY TO HEAVEN - Led Zeppelin . 1971 (Led Zeppelin IV)
7. MAŁA ALEJA RÓŻ . 1989 (Urodziny)

8. ANOTHER BRICK IN THE WALL I, II & III - Pink Floyd . 1979 (The Wall)

9. SEN O WARSZAWIE - Czesław Niemen . 1995 (Sen o Warszawie)

10. WHISKEY BAR - The Doors . 1967 (The Doors)
11. GYONGYHAJU LANY - Omega . 1969 (10000 lepes)
12. HIGHWAY TO HELL - AC/DC . 1979 (Highway to Hell)
13. SMOKE ON THE WATER - Deep Purple . 1998 (Smoke on the Water)
14. NUMBER OF THE BEAST - Iron Maiden . 1982 (The Number of the Beast)
15. YESTERDAY - The Beatles . 1965 (Help!)
16. IMAGINE - John Lennon . 1971 (Imagine)
17. CAŁA W TRAWIE – Dżem . 1993 (Autsajder)
18. NOTHING ELSE MATTERS - Metallica . 1991 ("Metallica" Black Album)
19. JOLKA, JOLKA - Budka Suflera . 1984 (1974-1984)

20. ROCK YOU LIKE A HURRICANE - Scorpions . 1984 (Love as First Sting)
21. PAW - Dżem . 1988 (Lunatycy - czyli tzw. przeboje całkiem Live)
22. KIEDY BYŁEM MAŁYM CHŁOPCEM - Breakout . 1971 (Blues)
23. LIGHT MY FIRE - The Doors . 1967 (The Doors)
24. YOU SEE ME CRYING - Aerosmith . 1992 (Pandora's Box)
25. WHISKEY - Dżem . 1985 (Cegła)
26. KOŁYSANKA DLA NIEZNAJOMEJ - Perfect . 1994 (Jestem)
27. NAIWNE PYTANIA - Dżem . 1987 (Zemsta nietoperzy)
28. POD PRĄD - KSU . 1988 (Pod prąd)
29. WELCOME TO THE JUNGLE - Guns N' Roses . 1987 (Appetite for destruction)
30. WHAT A WONDERFUL WORLD - Louis Armstrong . 1968 (What a Wonderful World)
31. DNI, KTÓRYCH JESZCZE NIE ZNAMY - Marek Grechuta . 1971 (Korowód)
32. HOUSE OF THE RISING SUN - The Animals . 1966 (The Best of the Animals)
33. SWEET HOME ALABAMA - Lynyrd Skynyrd . 1974 (Second Helping)
34. ANY TIME AT ALL - The Beatles . 1964 (A Hard Day's Night)
35. IRON MAIDEN - Iron Maiden . 1980 (Iron Maiden)
36. DON'T CRY - Guns N' Roses . 1991 (Use Your Illusion I)
37. SMELLS LIKE TEEN SPIRIT - Nirvana . 1991 (Nevermind)
38. COME AS YOU ARE - Nirvana . 1991 (Nevermind)
39. NAJEMNIK II - Dżem . 1989 (Najemnik)
40. STILL LOVING YOU - Scorpions . 1984 (Love at First Sting)
41. CHILDREN OF THE DAMNED - Iron Maiden . 1982 (The Number of the Beast)
42. THE UNFORGIVEN - Metallica . 1991 ("Metallica" Black Album)
43. HOTEL CALIFORNIA - Eagles . 1972 (Eagles)
44. BLACK DOG - Led Zeppelin . 1971 (Led Zeppelin IV)
45. MY MICHELLE - Guns N' Roses . 1987 (Appetite for destruction)
46. WON'T GET FOOLED AGAIN - The Who . 1971 (Who's Next)
47. BABA O' RILEY - The Who . 1971 (Who's Next)
48. CZERWONY JAK CEGŁA - Dżem . 1985 (Cegła)
49. RIDERS ON THE STORM - The Doors . 1971 (L.A. Woman)
50. NAUCZYŁEM SIĘ NIEWIARY - Tadeusz Nalepa . (-brak informacji, jeśli ktoś wie, niech pisze w komentarzu)
51. NOVEMBER RAIN - Guns N' Roses . 1991 (Use Your Illusion I)
52. NIEPOKONANI - Perfect . 1997 (Geny)

53. MY GENERATION - The Who . 1965 (My generation)

54. PEOPLE ARE STRANGE - The Doors . 1967 (Strange Days)

55. EUROPA - Carlos Santana . 1977 (Moonflower)

56. BEMA PAMIĘCI ŻAŁOBNY RAPSOD - Czesław Niemen . 1970 (Enigmatic)

57. LAYLA - Eric Clapton . 1971 (Layla and Other Assorted Love Songs)

58. SLOW RIDE - Foghat . 1975 (Fool for the City)

59. I GOT YOU (I FEEL GOOD) - James Brown . 1965 (I got you (I feel good))

60. PARADISE CITY - Guns N' Roses . 1987 (Appetite for destruction)

61. JESIONY - Dżem . 1985 (Cegła)

62. BORN TO BE WILD - Steppenwolf . 1968 (Steppenwolf)

63. SCHOOL'S OUT - Alice Cooper . 1972 (School's out)

64. NO WOMAN, NO CRY - Bob Marley & The Wailers . 1975 (Live!)

65. BLUE SUEDE SHOES - Elvis Preasley . 1955 (Elvis Preasley)

66. ENGLISHMAN IN NEW YORK - Sting . 1987 (...Nothing like the Sun)

67. WIND OF CHANGE - Scorpions . 1990 (Crazy World)

68. ZEGARMISTRZ ŚWIATŁA - Tadeusz Woźniak i Alibabki . 1996 (Zegarmistrz światła)

69. JUMP - Van Halen . 1984 (1984)

70. SANCTUARY - Iron Maiden . 1980 (Iron Maiden)

71. ENTER SANDMAN - Metallica . 1991 ("Metallica" Black Album)

72. DIRTY DIANA - Michael Jackson . 1987 (Bad)

73. DŁUGOŚĆ DŹWIĘKU SAMOTNOŚCI – Myslovitz . 1999 (Miłość w czasach popkultury)

74. ALL ALONG THE WATCHTOWER - Jimi Hendrix Experience . 1968 (Electric Ladyland)

75. GOLDEN BROWN – The Stranglers . 1981 (Le Folie)

76. WISH YOU WERE HERE – Pink Floyd . 1975 (Wish You Were Here)

77. JOHNNY B. GOODE – Chuck Berry . 1958 (Chuck Berry Is on Top)

78. PERSONAL JESUS – Depeche Mode . 1989 (Violator)

79. WOKÓŁ SAMI LUNATYCY – Dżem . 1988 (Lunatycy – czyli tzw. Przeboje całkiem Live)

80. ONE – Metallica . 1989 (...And Justice for All)

81. MOONCHILD – Iron Maiden . 1988 (Seventh Son of Sevent Son)

82. VIRGIN KILLER – Scorpions . 1976 (Virgin Killer)

83. MASTER OF PUPPETS – Metallica . 1986 (Master of Puppets)

84. MODLITWA III (POZWÓL MI) – Dżem . 1989 (Najemnik)

85. MODLITWA – Breakout . 1974 (Karate)

86. ROCK THE NIGHT – Europe . 1985 (The Final Countdown)

87. TEARS IN HEAVEN – Eric Clapton . 1992 (Rush)

88. CHILD IN TIME – Deep Purple . 1970 (Deep Purple In Rock)

89. ALL MY LOVING – The Beatles . 1963 (With The Beatles)

90. COPACABANA – Barry Manilow . 1978 (Even Now)

91. BLACK MAGIC WOMAN – Carlos Santana . 1968 (English Rose)

92. LIVIN' ON A PRAYER – Bon Jovi . 1986 (Slippery When Wet)

93. KILLING IN THE NAME – Rage Against the Machines . 1992 (Rage Against the Machines)

94. BRING ME TO LIFE – Evanscence . 2003 (Fallen)

95. WHISKEY IN THE JAR – Thin Lizzy . 1973 (Vagabonds of the Western World)

96. I NIKOMU NIE WOLNO SIĘ Z TEGO ŚMIAĆ - Kobranocka . 1988 (Sztuka jest skarpetką kulawego)

97. YELLOW RAVEN – Scorpions . 1976 (Virgin Killer)

98. WATCH THIS/WATCH THIS DAVE – Slash feat. Dave Grohl & Duff McKagan . 2010 (Slash)

99. BIAŁA FLAGA – Republika . 1993 (Bez Prądu)

100. MOCKINGBIRD – Eminem . 2005 (Encore)

Wszelkie niedociągnięcia, np. błędy w tytułach czy nazwach zespołów zgłaszajcie w komentarzach.

Oto wersja OSTATECZNA tegorocznegopółrocznego rankingu. Tak, moje WszechTopy będą pojawiać się co pół roku - pod koniec grudnia i na początku maja. No a następne notowanie pewnie pojawi się już na innym serwisie, bo wczoraj 3 razy straciłem kompletną listę przez autowylogowywanie. Do czasu przeprowadki pod inny adres internetowy, będę pisał w Wordzie...

Co do poniedziałkowych wpisów:

koniec z tym.

Teraz wpisy będą w różne dni tygodnia. Dlaczego? Bo zaczynam mieć coraz więcej pomysłów! Tak więc nie znacie dnia, ani godziny, kiedy pojawi się nowy wpis.

Czasami jest tak, że śmiejemy się z kogoś przez pewną wadę.

Czasami ktoś nam wmawia, że on nic nie robi, a my w to wierzymy.

Jednak przychodzi dzień, w którym przyznajemy się, że nie mieliśmy racji.

I w takim dniu okazuje się, że jego wada byłą zaletą, a on zrobił więcej niż my.

Jak było z Lechem Kaczyńskim? Pierwsi zaatakowali showmani pokroju Wojewódzkiego. Skoro facet jest mały, to mając rozum bliżej tyłka niż ja, musi być wredny (ta zasada czasami się sprawdza, ale ja nie o tym).

My w to uwierzyliśmy.

Głową naszego państwa został jeden z zasłużonych członków Solidarności. Jeden z ludzi, którzy pomimo należenia do "inteligencji" opowiedzieli się za siłą roboczą. To między innymi dzięki niemu możemy śmiać się z polityków. Sam sobie zgotował taki los. Wałęsa został prezydentem, a reszta Związku poszła w odstawkę. Wałęsa zebrał honory, a o innych zapomniano.

A on tego nie wypominał.

Pojechał do Gruzji, żeby stanąć samemu przeciwko Rosji. Nagła fala krytyki nie przygniotła go, salwa z karabinu wystrzelona w jego kierunku nie sprawiła, że upadł na kolana. Pokazał wielkiepotężnego ducha walki.

Teraz planowane jest nadanie jego imienia ulicy w Tibilisi i przyznanie mu najwyższego gruzińskiego odznaczenia.

Śmiał się z siebie. Wiedział, że jego wzrost może być zaletą. Chciał podczas kampanii przedwyborczej wychodzić na sceny przy dźwiękach Ballady o małym rycerzu. Był człowiekiem, jak każdy inny. 32 lata wytrzymał z jedną kobietą i się nie skarżył. A jednak potrafił prowadzić poważną politykę bez humorystycznych wypowiedzi, za które też by go krytykowano.

Pewnie wielu ludzi myślało, co stałoby się, gdyby pilot jednak nie spróbował jeszcze raz wylądować, tylko poleciał do tego cholernego Mińska. Wszyscy spóźniliby się o jakieś 2 godziny, przez co media śmiałyby się z nich, ich rodziny cieszyłyby się z ich powrotu w niedzielny poranek, Bronisław Komorowski obmyślałby plan kampanii przed wyborami jesienią, zamiast kierować państwem wiosną, a Polska ...

byłaby dalej tą cholerną Polską.

Co w takich chwilach robię ja? Nie oglądam telewizji. Nie słucham radia. Nie rozmawiam o tym z nikim. Nie patrzę na zdjęcia ofiar. I staram się nie mieć łez w oczach, co nie wychodzi mi podczas pisania tego postu. Może i nauczyłem się hamować emocje od śmierci Jana Pawła II, ale teraz znowu umiera jeden z ważnych dla mnie ludzi, i znowu płacze Najjaśniejsza Rzeczpospolita.

Dzisiaj miał pojawić się taki wpis na blogu.

Miał traktować o moich wczorajszych przeżyciach - rozładowujący się telefon pikający na lekcji polskiego, wizyta u dentystki odbyta bez znieczulenia i 1,5h z upierdliwą 8-mio letnią siostrą cioteczną.

Miał się pojawić, ale dzisiaj mam większy Dzień Hardkora.

Wszyscy mamy.

Po prostu - człowiek, z którego śmialiśmy się ponad 4 lata nie żyje. Ot, tak zginął w wypadku samolotowym. Można teraz układać teorie spiskowe, ale to nie zmieni faktu, że mały człowiek o wielkim rozumie już nie wróci na swoje stanowisko.

Co w takiej chwili robi Dziwny człowiek? Powstrzymuje się przed płaczem, tym najszczerszym, po stracie kogoś ważnego. Bo to kurde był ważny człowiek. Rest in peace Lesiu, rest in peace...

Dzisiaj moja ukochana Chelsea wygrała 7-1 z Aston Villą.

Cztery bramki strzelił Frank Lampard.

I co z tym zrobiło TVP?

Otóż nasza ulubiona Publiczna owszem, powiedziała o tym wyniku i o strzelcach w Sporcie po Wiadomościach, ale... zajęło im to 12 sekund z zegarkiem w ręku. 12.

Ok, ich blok sportowy trwa 5 minut. Ale dlaczego po dwóch bramkach Messiego (bez którego "wielka" Barca nie wygrałaby ostatnio żadnego meczu) kilka dni temu chwalili tego młodzieńca przez połowę serwisu? Porównali jego rajd z rajdem Maradony z meczu reprezentacji. Kompletnie nie na miejscu, bo akcja Diego była lepsza. Właściwie, to akcja Messiego wyglądała jak jeden z rajdów Ashley'a Cole'a (lewy skrzydłowy obrońca CFC) w którymś ligowym meczu.

Tak więc jak widać TVP nie faworyzuje wygrywających. Gdyby tak było, to po 5-0 i 7-1 Chelsea powinna być opiewana przez nich. Oni mają swoich ulubieńców. Kiedyś Bayern, Juventus, Real, Manchester a teraz Barcelona.

Powinienem jeszcze przypomnieć, jak cztery-trzy lata temu do Pelego i Maradony porównywali Ronaldinho. Doskonały technicznie gracz, teraz kończy się w AC Milan. Zaintersowani piłką nożną pamiętają, jak dwa lata temu o tej porze porównywali do Pelego i Maradony znanego z mediów Cristiano Ronaldo. Ostatnio Cris wstrzelił 2 bramki Getafe, dzieki czemu Real jest liderem (8 bramek przewagi) - ale o tym się nie mówi dużo, broń Boże! Teraz Messi jest "nowym Pelem i Maradoną". Jak myślicie, długo wytrzyma wygrywanie spotkań za całą drużynę? Taki jest świat komercji, niestety.

że człowiek myśli, myśli, myśli i nic do głowy nie przychodzi. Dlatego, jeśli ktoś ma taką zawiechę, polecam pisać to, co przychodzi do głowy. Tak jak ja w tej chwili. Ale nie trzeba umieszczać tego na swoim blogu - po prostu pisać, pisać, pisać, pisać, pisać, aż coś przyjdzie do głowy. Ten wpis miał być właśnie takim wabikiem na pomysł, ale w trakcie jego pisania pomyślałem, że to będzie wpis prawidłowy.

@PS:

Życie bez karty dźwiękowej, to nie jest życie :(

Jak widzicie, wpis niżej wygląda dość dziwnie, co zawdzięczam mojej Avili. Jak na razie mam kompletną zawiechę mentalności blogowej, więc ten przestój może (niestety) dłużej potrwać. Jak na razie mam jazdę na słuchanie muzyki którą znam na pamięć i rysowanie w brudnopisie feniksa... ale o tym będzie jeszcze czas napisać. Pozdrowionka.

PiszÄ? z laptopa sÄ?siadki STOP

 

Prawdopodobnie popsuĹ? siÄ? zasilacz i kondensator w pĹ?ycie gĹ?Ăłwnej mojego komputera STOP

 

Zawieszam po raz kolejny bloga STOP

 

BÄ?dÄ? siÄ? staraĹ? wchodziÄ? na bloga z kaĹźdego moĹźliwego komputera STOP

 

Jak tylko kupiÄ? kartÄ?, bÄ?dÄ? siÄ? pojawiaĹ? na GG przez GGPlus STOP

 

GGPlus na moim nowym Samsungu Avila z MixPlusa STOP

 

Pozdrawiam STOP

 

PS: Nie wiem jak wytrzymam bez komputera, wspierajcie mnie duchowo i modlitwÄ? STOP

 

EDIT: Karta kupiona STOP

 

Tak wiÄ?c codziennie bÄ?dÄ? siÄ? logowaĹ? na GGPlus STOP

 

Dobrze Ĺźe jest jeszcze laptop sÄ?siadi i nikt w okolicy nie zna siÄ? na komputerach jak ja STOP

Pupa, GGPlus mi wysiadĹ?o STOP

CaĹ?e szczÄ?Ĺ?cie, Ĺźe zestaw Pakiet 25MB i Avila jest praktyczny STOP

Chyba przeniosę się na Wordpress. Przed kilkoma chwilami miałem całkiem długi i treściwy wpis o tym, że zacząłem czytać książki i przez nieudolność seisu blox.pl straciłem go bezpowrotnie...

FAK!

Swoją drogą, czy ktoś z Was spędził 7 godzin z przerwą na jedzenie czytając książkę? Bo ja dzisiaj tak. Maraton z przeczytaniem ponad 300 stron (doszedłem do ok. 420, a startowałem z 110, bo wcześniej czytałem mniej). Polecam Zaginiony symbol autorstwa Dana Browna, bardzo dobry thriller psychologiczno-kryminalny. Zaczyna się od trzęsienia ziemi, na chwilę się uspokaja, a potem... akcja rusza z zawrotnym tempem.

Chyba będę musiał sięgnąć po resztę "trylogii" o Robercie Langercie (bohater Aniołów i Demonów, Kodu Leonarda da Vinci i Zaginionego symbolu).

A jak skończę Zagioniony symbol, to napiszę sięgnę po Księgę bez tytułu Anonima (chwyt marketingowy, to nie ten Gall Anonim).

No i oczywiście napiszę recenzję Symbolu.

A skończę jutro, bo będę jechał do Łodzi, a w pociągu przez 2 godziny nie ma co robić oprócz spania...

Pozdrowienia z Waszyngtonu! (jeśli ktoś wie o czym jest książka którą poleciłem, wie też o co chodzi)

Uwaga moi mili, jestem załamany. Bardzo załamany.

Stara Gwardia pamięta, jak na fanowskim naśmiewałem się (naśmiewaliśmy się wszyscy, ale ja chyba szczególnie) z Ewy Farny. Nawet wspomniałem o tym na blogu... No i co z tego?

Do godziny ok. 14:33 kompletnie jej nie szanowałem. Nie podobał mi się jej głos, jej styl, jej zachowanie... Bo nie znałem jej zachowania. Obejrzyjcie w całości ten wywiad:

No i co? Podczas rozmowy Ewa mówi trzy razy że jest... gulp... dziwna (!)(!)(!)(!).

Ałć.

Na pewno nie zna mojego bloga, ale ja znam jej twórczość i to mi trochę najechało na ambicję.

Nigdy nie zastanawiałem się co bym zrobił, jakbym spotkał jakąś znaną osobę. Ale po czymś takim wiem, że gdybym spotkał Farnę to raczej potraktowałbym ją jak równie dziwną osobę.

Jestem dziwny.

@Edit z ostatniej chwili:

2010-02-03 15:30:39 :: Hippis
Nie ty już nie jesteś dziwny jesteś tak pojebany jak śnieg w lato

Jak ktoś spostrzegawczy pewnie zauważył, zmieniła się lekko szata graficzna mojego bloga. Komentujcie na bierząco zmiany i podawajcie swoje propozycje!

Jeśli ktoś mnie dobrze zna, wie że jestem samokrytyczny i umiem obalić własną teorię.

(Dla niekapujących, chodzi o fragment z wampirem ze Zmierzchu)

Kilkadziesiąt minut temu wyszedłem z prywatnego gabinetu dentystycznego. Miałem wyrywaną lewą górną szóstkę (jedną z czterech 6-tek do leczenia, została jeszcze jedna - czyli trzy 6-tki wyleczone). Zabiegu nawet nie czułem - dwie strzykawki znieczulenia zrobiły swoje. Przez ponad 20 minut musiałem trzymać zębami bandaż, który niedawno wyjąłem. Krew sączy się cały czas.
Wniosek?
Lubię smak krwi.
Dziewczęta, kryjcie tętnice! No chyba że jakaś szuka odpowiednika Edwarda ze Zmierzchu w prawdziwym świecie... Nie zapewniam co prawda nieśmiertelności, ale sama krew to coś niesamowitego.

Chyba już wiem kim będę w przyszłości! Psychopatycznym mordercą! Ciekawe czy do tego trzeba skończyć jakąś szkołę...

Spostrzegawcze osoby na pewno zauważą dwa dodateczki na blogu - statusy Steam, GG i Skype. Ten pierwszi dla graczy, a drugi/trzeci dla pozostałych czytelników.

Dodałem tak na wszelki wypadek,

gdyby ktoś przez przypadek

trafił na bloga mojego

i chciałby podzielić się uwagami co do niego. Hej!

Sentencja zawarta w tytule tego wpisu dość oczywiście wskazuje o czym on będzie.

Przynajmniej mi się tak wydaje.

Część moich czytelników wie, że mam akordeon i na nim gram sobie czasami. Wczoraj mnie tak właśnie naszło. Zacząłem niewinnie od jakiegoś oberka i nagle pomyślałem, że może zagram coś "innego". Padło na Dni, których jeszcze nie znamy, pana Marka Grechuty. Kto by pomyslał, że to tak pięknie brzmi na Hohnerze!

Jednak muszę zwrócić Waszą uwagę na pewnego gościa - znalazłem jego kanał wczoraj, i co tu nie mówić, jego interpretacje urwały mi głowę w okolicach jąder.

Wybrałem kilka kawałków:

1. Green Day - Holiday - oryginał:

Wykonanie tego paniedziejka:

2. Metallica - Whiskey in the Jar - Oryginał

No i cover:

4. SOAD - Lonely Day - oryginał:

I akordeonista:

a teraz to, dzięki czemu natrafiłem na tego... artystę:

5. Dżem - Autsajder - oryginał

Maestro, muzyka:

A więc? Ja go darzę szacunkiem za umiejętności, z resztą polecam inne wykonania tego ziomka.

Co to ma wspólnego ze mną?

Zanim zobaczyłem inne jego wykonania zacząłem grać różne piosenki jakie miałem w głowie i na komputerze. Kiedy dojdę do wprawy możecie się spodziewać że zobaczycie Nerda z akordeonem grającego Highway to hell albo Nothing else matters!

Każdy człowiek śni. Podczas jednej nocy można mieć kilkadziesiąt, czy jak twierdzą niektórzy kilkaset snów. Zapamiętujemy najczęściej tylko jeden, jeśli w ogóle zapamiętujemy.

Ja zapamiętałem sen z dzisiejszej nocy.

Przebudziłem się o 5.19, więc usnąłem od razu. Błąd. Przez godzinę (do 6.20) zapamiętałem jeden sen, którego łatwo nie zapomnę...

Wszedłem do swojego pokoju. Jest trochę ciemno, a ja widzę jakby przez ciemno-czerwony materiał. Spojrzałem w dół. Miałem na sobie koszulę, jeansy i maskę w ręce. Przód koszuli był cały we krwi, ale nie mojej. Maska... Maska wyglądała łudząco podobnie do tej postaci:

Na początku nie wiedzałem za bardzo co się dzieje. Po chwili zaatakowały mnie wyrzuty sumienia. Za chwilę... byłem z siebie dumny, ale nie wiedziałem z czego.

Za moimi plecami było łóżko, a na nim "jakaś" kobieta. Kobieta. Miała około 25-28 lat, ja w tym śnie chyba też. Powiedziała do mnie:
- Gdzie masz te pieniądze? Zostawiłeś gdzieś?

Ja odpowiedziałem dość chłodnym głosem - "Oddałem"

Odwróciłem się w jej stronę. Nie pamiętam ani jej twarzy, ani (niestety) nawet koloru włosów. Ta ciemna czerwień była jakby krwią.

Przez chwilę na nią patrzyłem, a potem bezwłasnowolnie założyłem tą maskę - coś mną kierowało. Założyłem ją i powiedziałem (niespodziaka) - "Zabiję cię" i chwyciłem zakrwawiony nóż. Na niej jakby nie zrobiłem wrażenia i powiedziała lekko ironicznie "Nie możesz". Nagle zrozumiałem co robię, zdjąłem maskę i zacząłem ją rozdzierać. Z maski zaczął lać się strumień krwi...

Jak może niektórzy wiedzą, jestem fanem serii Football Manager. Edycja 2010 jest jak dla mnie prorocza. Przewidziała wyrzucenie Marka Hughesa i wejście na jego miejsce Robert Manciniego i wypożyczenie Londona Donovana do Premier League. Mam nadzieję, że więcej z jej proroctw się spełni:

Co prawda jest to mecz fazy grupowej, ale... jestem w obecnym sezonie. Jaki będzie prawdziwy wynik tej konfrontacji? Oby taki jak na załączonym obrazku.

Wpis ten zasponsorowała rozmowa ze SWATem... znowu...

A więc - czy jestem dziwny? Uparłem się na takie stwierdzenie, bo wydawało mi się, ze jestem całkiem odmienny od społeczeństwa, nie znałem drugiej tak podobnej osoby do mnie. A teraz? Wiem że jest wielu nerdów, którzy jakoś mnie przypominają, więc muszę znaleźć argumentację dla mojej tezy.

Wczoraj wieczorem obejrzałem na Canal + film pt. "Zmierzch" (to już może być objaw w oczach niektórych). Obejrzałem całość bez wychodzenia z pokoju i przełączania na inny kanał (to ktoś może uznać za sado-maso). Uważam, że film zasługuje na mocne 7/10 (nie, nie jestem chory psychicznie drogi Hippisie). Całkiem dobrze prowadzona fabuła od początku do /nie/przewidywalnego końca. W filmie - jak na mój gust - leżą efekty specjalne. Film z zeszłego roku o ludziach którzy mają super-zdolności powinien mieć dobre efekty specjalne, a te z filmu wyglądały momentami tak sztucznie jak w Gwiezdnych Wojnach (nie mówię że Star Wars jest złe, ale dzisiejsza technologia pozwala lepiej oddać niesamowicie szybko biegnącego człowie...wampira).

Części z Was, moi czytelnicy (i Tobie Hippisie) powyższy akapit wystarczy, by powiedzieć że coś ze mną nie tak. Resztę czytelniczek (oprócz Pani I.) znam osobiście, więc Waszej dwójce (nie wierzę, że oprócz Moniki i Siostry którakolwiek Szanowna Koleżanka z mojej klasy odważyłaby się odwiedzać mojego bloga) nie trzeba tłumaczyć dlaczego jestem dziwny.

I cytat z wczorajszej rozmowy z wspomnianym na początku Rafałem:

"Obcowanie z tobą szkodzi i pozwala cię lepiej zrozumieć."

Słuchając rocka (dokładnie kawałku AC/DC - Highway to hell) gram sobie w FM'a 2010 i zauważyłem że telefon zaczął mi migać... Podnoszę aparat i co widzę? Hippis wysłał mi SMSa! SMS był bez sensu, co zauważył sam autor wiadomości... Tak więc pozdrawiam publicznie jegomościa, który siedzi w chwili pisania tego wpisu w poczekalni państwowej przychodni czekając na kolejkę jego dziadka. Parafrazując słynną przyśpiewkę polskich kibiców: NFZ, NFZ, Koniec, Koniec NFZ!

Ode mnie pioseneczka na weekend, którą polecił mi kolega SWAT, z którym można merytorycznie porozmawiać (nie tylko z niM.)

Wykopaliska w Izraelu, uczeni w pewnej jaskini znaleźli blok z wyrytymi symbolami. Z wielkim trudem wydobyli go z jaskini, po czym przewieźli do Uniwersytetu, ustawili go na podium i publicznie debatowali nad tajemniczymi symbolami.
Profesor Goldbaum zaczął:
- Jako pierwszy od lewej widzimy symbol płonącego krzewu, wnioskuję z tego, że znaki te wyrył ktoś z rodu Mojżesza...
W tym momencie podnosi rękę jeden ze studentów pierwszego roku, siedzący w pierwszym rzędzie:
- Czy mogę zabrać głos?
- Cisza, cisza, teraz profesorowie analizują te symbole!
Profesor Szwarcmund:
- Drugi rysunek od lewej przedstawia dwie młode niewiasty, moim zdaniem znaczy to, że starożytne ludy miały kobiety w wielkiej estymie...
Ponownie student z pierwszego rzędu:
- Ale ja bym...
- Cisza, cisza!
Profesor Apfelbrot:
- Trzeci symbol od lewej oznacza bez wątpienia Światynię Salomona w Jerozolimie, a czwarty zaraz obok przedstawia wóz drabiniasty, co moim zdaniem oznacza, że starożytni ludzie nie tylko znali koło, ale także podróżowali w celach religijnych...
Student z pierwszego rzędu:
- Ja bym tylko chciał...
- Cisza, cisza!!
Profesor Burgenmeyer:
- Piąty symbol przedstawia rybę, a szósty mężczyznę oddającego mocz na ziemię. Moim zdaniem oznacza to, iż starożytni korzystali z darów morza, a także uprawiali i nawozili w sposób naturalny ziemię...
Student:
- Może ja powiem...
- Cisza, cisza!!!
Profesor Goldbaum:
- Ostatni znak... widzimy wyraźnie jest to Gwiazda Dawida, co oznacza z pewnoscią, że starożytni na tych terenach byli pochodzenia hebrajskiego...
Student wstaje i krzyczy:
- Dajcie mi coś w końcu powiedzieć! Po pierwsze, po hebrajsku czyta się od prawej do lewej, a po drugie, to znaczy "Dawid, olej te ryby, wskakuj w brykę i przyjeżdżaj do Jerozolimy, tu dziwki są gorace".

Wpis piszę, gdyż natchnął mnie swoimi wyznaniami Nevan.

Ten kto zna moje zainteresowania, wie że jestem kibicem Chelsea FC. Jak to się zaczęło?

Najpierw trzeba zrozumieć w jaki zacząłem kochać piłke nożną.

Tak jak każdy polski dzieciak, tak i ja kopałem piłkę na podwórku. Bardzo często grałem z dziadkiem i gdy teraz sobie to przypominam, to on nauczył mnie jak należy kopnąć piłkę żeby leciała tam gdzie chcę, jak biec z piłką, jak rzucić się na bramce... Jednak futbolem zawodowym nie interesowałem się prawie wcale - ot jakiś mecz z (o ironio) dziadkiem oglądaliśmy w TV. Przełom? Do dziś pamiętam dwa momenty z mojego dzieciństwa, oba z Mistrzostw Świata 2002 w Korei i Japonii. Pierwsze to bramka Paulety strzelony wślizgiem po podaniu... no właśnie nie pamiętam kogo. Drugi moment, a raczej dwa momenty w jednym meczu - radość Ronaldo (TEGO Luisa Nazario da Lima) po strzeleniu gola

i moment, kiedy Cafu (ten z 2-ką na zdjęciu, jeśli ktoś nie wie) i spółka wznosili złoty puchar.

Pamiętam, że skakałem na łóżku kiedy Ronaldo zdobył bramkę, czyli chyba byłem za Brazylią. Dzięki temu Mundialowi poznałem takie nazwiska jak Zidane i Beckham.

W tym samym roku ukazała się gra FIFA 2003. Pod koniec następnego roku byłem u kuzyna, a on miał TĄ grę. Dzięki niemu i tej grze zobaczyłem jak zajebisty jest Edgar Davids. Do dziś jest chyba moim ulubionym pomocnikiem (zaraz po Franku Lampardzie). Dlaczego? Polubiłem go chyba za te wyczesane gogle:

Potem przyszła era gry FIFA 2004. Miałem jej piracką wersję od kuzyna. Dzięki tej grze poznałem potęgę Bayernu, Juventusu i Realu Madryt (sorry Nevan). Pamiętam jak kupowałem najgorszych i najtańszych graczy, a potem za pomocą jakiejś funkcji w grze podmieniałem ich na najlepszych - i do dziś pamiętam tyle:

Oliver Kahn - Roberto Carlos, Paolo Maldini, Nesta, Cafu - David Beckham, Zinedine Zidane, Mark Overmars, Edgar Davids - Ronaldo, Francesco Totti

Prawie zawsze grałem takim składem. W rezerwie obowiązkowo byli Gianluigi Buffon, Mark Overmars i Pavel Nedved!

Potem zacząłem grać uczciwie, bez zamieniania zawodników. W większości grałem Bayernem, bo wtedy byłem "po ich stronie". Pamiętam tą złotą trójkę - Claudio Pizarro | Roy Makaay | Roque Santa Cruz - i setki bramek, które nimi strzelałem. Potem zacząłem szukać innych klubów i trafiłem na jeden, wyjątkowy - niebieskie barwy, żółty lew i trzy magiczne litery "CFC".

To było to!

Gallas, Desailly, Terry, Lampard i Crespo - pamiętam jeszcze dzisiaj, że ta piątka była dla mnie najważniejsza w klubie. Potem zacząłem się interesować samym zespołem. Sezon później do klubu przybyli Petr Cech i Didier Drogba, a ja nadal grałem w FIFA 2004 więc próbowałem ich znaleźć i kupowałem tych chłoptasiów do drużyny.

W V klasie podstawówki dostałem od rodziców na Mikołajki wyproszoną kolekcję filmów "Piłkarze wszechczasów". Osiem z dziesięciu nazwisk znałem bardzo dobrze - Shevchenko, Pele, del Piero, Totti, Ronaldo, Maradona, Zidane i Maldini. Dwa jednak były mi obce - Michel Platini i Gianluca Vialli. Ten pierwszy jakoś nie wzbudził mojego zaufania, jednak ten drugi okazał się kamieniem milowym. Były piłkarz, a potem menedżer Chelsea? No przecież ideał!

Pół roku później (sezon 2005-2006) w finale LM zmierzyły się zespoły FC Barcelona i Arsenal. Mecz zakończył się wynikiem 2:1. Pamiętam doskonale bramkę zwycięską bramkę Belettiego po podaniu Larssona... Wtedy też "wielkim kibicem" Blaugrany stał się mój znajomy, którego nie lubiłem, nie lubię i nie będę lubił. Od zawsze starsznie się chwali, jak to on nie gra w piłkę. Moje słowa potraktujcie dosłownie, bo to co mówi jest często przeciwieństwem boiskowego zachowania. Ronaldinho w latach świetności był wzorem techniki, wtedy też Ten Człowiek uczył się trików. Kiedy Ronaldinho upadł, przeszedł na Eto'o. Kiedy Eto'o odszedł z Barcy stał się fanem Messiego - czekam na koniec formy Lionela i zobaczymy czy teraz wyrok padnie na Iniestę czy Xaviego.

Mistrzostwa Świata 2006 - czego nauczyłem się o piłce przez 4 lata? Wszystkiego. Wiedziałem kiedy był faul, kiedy był spalony, a kiedy sędzia robił z siebie debila. I kibicowałem... Francji. Z niecierpliwością czekałem na karne i na to, kiedy mój idol (Zidene) strzeli karnego na wagę mistrzostwa świata. Niedoczekałem się. Tą historię zna cały świat - gwiazda piłki nożnej pociągnęła z główki inną gwiazdę piłki nożnej. Czerwona karta, przegrana Francji po karnych.

Rok 2008: Finał Ligi Mistrzów. Niesamowity debiut Avrahama Granta w roli szkoleniowca londyńskiej Chelsea! Izraelczyk doprowadza The Blues do finału Ligi Mistrzów! Kolejna chwila, którą pamiętam jak dziś. Siedziałem na łózku i patrzyłem jak piłkarze Chelsea walczą z Manchesterem United na źle przygotowanym moskiewskim boisku. Gol Franka Lamparda w 45 minucie - piłka przelatuje nad głową Edwina van der Sara, który poślizgnął się na murwie. Dogrywka - Nemanja Vidić prowokuje słownie Didiera Drogbę i "przyjacielsko" delikatnie uderza go w policzek. W odwecie iworyjczyk popchnął serba i czerwona kartka dla piłkarza, który mógł uratować karne. Skąd znamy ten scenariusz?

Seria rzutów karnych to dla mnie trzy momenty - idealna interwencja Petra Cecha przy karnym Cristiano Ronaldo, poślizgnięcie się Johna Terry'ego i w rezultacie przestrzelenie karnego i błąd Nicolasa Anelki, który kończy te rzuty karne. W momencie zmarnowania karnego przez francuza byłem w lekkim szoku, a kiedy już wiedziałem że to koniec pierwszy raz uroniłem łzę podczas oglądania meczu.

Rok 2009: Połfinał Ligi Mistrzów. Król piłkarskiej taktyki, selekcjoner kadry narodowej Rosji Guus Hiddink od pół roku prowadzi Chelsea - walka z MU o mistrzostwo, zwycięstwo w Pucharze Anglii i wspaniałe 4:4 z Liverpoolem w ćwierćfinale. Pierwszego półfinału nie oglądałem, bo nie było u nas światła. Drugi oglądałem. 9 minuta meczu - Michael Essien oderza piłkę z półobrotu i GOL! Jeden sektor stadiony Stamford Bridge zajęty przez kibiców FC Barcelony całkiem ucichł, słychać tylko radość po wspaniałej bramce! Później albo jedni strzelali, albo drudzy strzelali, ale nie strzelił nikt. Do 93 minuty gry. Dwie minuty do końca - strzał rozpaczy Iniesty z 20 metrów... GOL!                                                                           Czułem się, jakbym siedział wśród kibiców z niebieskimi szalikami, na których widnieje waleczny lew z Londynu. Przez chwilę nie wiedziałem co się dzieje. Cisza. Pies śpi w pokoju obok, zamarł cały stadion. Milczące stadiony... to sól w oku piłki nożnej. Po chwili można było usłyszeć wrzawę kibiców z Hiszpanii, która była głośniejsza od tej po golu Essiena. Ja klęczałem na środku pokoju i patrzyłem na kibiców i piłkarzy Chelsea, którzy tak jak ja nie wiedzieli co teraz. Pierwszy raz zacząłem prawdziwie płakać, a nie ronić łzy podczas meczu...

W tym roku Chelsea dowodzona jest przez Carlo Ancelottiego i jak na razie The Blues są liderami angielskiej Premier League. Następne spotkanie w Lidze Mistrzów to próba sił z Interem Mediolan. Kto będzie lepszy? W tym roku odpowiedź jest tylko jedna...

Kończy się stary rok, zaczyna się kolejny. Wszyscy przez jedną noc cieszą się jak dzieci i odliczają do godziny 00:00, żeby się napić szampana. Czy ktoś mi wytłumaczy, jaki to do cholery ma sens? Przecież to jest noc jak każda inna, a ludzie cieszą się, że trzeba zmienić kalendarz.

Rozumiem - symbolika. Nowy rok = nowy początek. Nowy rok to postanowienia... "Schudnę o 20 kg przez ten rok", "Poprawię swoje oceny", "Już więcej nie będę gwałcił dziewczynek z chóru kościelnego". Czy ktoś o nich pamięta już w połowie stycznia? No, najwyżej jacyś ludzie zdeterminowani lub oszołomy.

Rozumiem - Polacy. Każda okazja jest dobra, żeby się schlać.

Ale dlaczego akurat ta noc jest wyjątkowa? Na to pytanie ludzkość nie zna odpowiedzi...

Tak moi mili Czytelnicy, ten dziwny człowiek na logo blogu to ja. A raczej moja sylwetka.

Zdjęcie wykonała moja Siostra (szukajcie wcześniejszego wpisu na życzenie) w piątek, kiedy byliśmy na rodzinnym spacerze razem z dwójką kochanego rodzeństwa ciotecznego, z czego jedna, mała, rozwydrzona, kochana nasza siostrzyczka nam cały czas uciekała...

Oceniajcie na bierząco zmiany na blogu w komentarzach, albo pisząc do mnie na GG!

Pierwszy powiew zmian - obacany odtwarzacz. Jak na razie znajduje się na nim 9 piosenek zespołu Aerosmith, ale dołączy do nich cała gama utworów innych zespołów.

Tu pytanie do osób, które znają się na szablonach CSS:

W jaki sposób mogę zmienić szerokość bloga?

Co prawda z mojego punktu widzenia, te wysuniete okienka wyglądają fajnie, ale wolałbym  zachować harmonię i równowagę.

Mój inteligentny i błyskotliwy umysł poprowadził mnie do rozwiązania problemu, Jasna Strona Mocy znów wygrała!